Je kent dat vast wel. Lekker thuis, muziekje aan, in je eentje lekker genieten van waar je mee bezig bent.

Dan gaat de bel. Huh??? Zou er iemand langskomen? Inderdaad, er staat een ongenode "vriend" voor de deur. Zijn naam? Murphy...... Bij mij kwam hij de afgelopen 2 weken een paar keer langs, en welkom was hij nooit.

De eerste keer was vorige week. Ik zat, inderdaad, lekker thuis, muziekje aan, niks aan de hand. Ik hoorde wat gekraak in het plafond, maar ja, als je in een wat ouder huis woont is dat niet ongebruikelijk. Het gekraak nam toe, en ineens kwam mijn plafond naar beneden. 4x4 Meter glasvezelbehang, op het plafond geplakt omdat dat zo netjes afwerkt, had de geest gegeven. Konijn Daan en ik zaten in een tentje van behang. Hij gilde van angst.
Toen ik eronder vandaan was gekropen, zag het er zo uit:



Vervolgens hebben we dinsdag Hopper, ons oudste konijn, in laten slapen. Hij was op. Oud, blind, permanent zwaar verkouden, graatmager. Maar nog zo fel en taai als wat. Op de tafel bij de dierenarts heeft hij nog één keer zijn vriendin gewipt. Een passend afscheid, een wippie maken was zijn grote passie.

Het laatste evenement vond gisteren plaats. Eerst de trein die in totaal 50 min. vertraging had. Dat was al een enorme afknapper. Toen ging ik 's avonds "even" het oud papier wegbrengen, en dat duurde 1,5 uur. De papierbak is letterlijk om de hoek...

Gelukkig heb ik een handige buurman, die mijn voordeur open flipperde nadat ik de verkeerde sleutel mee had genomen. Scheelt weer het avondtarief van de sleutelboer.

Maar ja, nu ben ik dus wel even klaar met Murphy.Wat mij betreft hoeft 'ie voorlopig niet meer op visite te komen!