26.7.09
Vrienden
Martin Bril. Karel Glastra van Loon. Chaim Potok. Frank McCourt. Simon Carmiggelt.
Allemaal schrijvers die niet al te lang geleden zijn overleden. Schrijvers die mij, en vele anderen, op enig moment hebben geïnspireerd.
Nieuwe boeken zullen er van deze mannen niet meer verschijnen. Gelukkig hebben we de oude nog, oude vrienden die, soms beduimeld en met ezelsoren, in de boekenkast staan. En die keer op keer herlezen worden.
En die, soms tot grote ergernis (ja, ook van mijzelf) steeds mee verhuizen naar een ander huis, een andere levensfase. Om dan opnieuw te inspireren.
Boeken... ik krijg er in ieder geval nooit genoeg van!
18.7.09
Konijnenhumor
Wat doe je als konijn als je vindt dat het te lang duurt voordat je je schaal groente krijgt? Nou... dan ga je gewoon de hele kamer op stelten zetten! Luidruchtig rondracen, binkies maken ín het hok (en geloof mij, als een 5kg zware Franse Hangoor dat doet, valt het op!), op alles knagen waar je niet op mág knagen....
En als je, als schoon konijn, je hok vies vindt, wat dan? Dan spit je gewoon de hele inhoud de kamer in. Hoppa, dat ruimt op. Toch???
Kijk, en dat je baasje dat nou niet zo heel geweldig vindt en dat duidelijk laat merken, daar laat jij je lange konijnenoren niet naar hangen. Dus.
.JPG)
Queen Muts
15.7.09
Brilletje
Pffff..... Gisteren "even" een nieuwe bril uitgezocht. 422 Euro. Vierhonderdtweeëntwintig!!!
Gelukkig was het montuur voor de helft van de prijs, dat dan weer wel.
Gelukkig was het montuur voor de helft van de prijs, dat dan weer wel.
11.7.09
Fruit is gezond
Voor de AH in de Theresiastraat staan 2 Marokkaanse jongens: haar strak in de gel, keurig gestreken overhemdje aan - ongetwijfeld van een duur merk.
En wat zijn de heren aan het doen? Op de achterklep van hun zilveren, oude maar zéér gepimpte BMW staan bakjes bramen en druiven, waar de heren gebroederlijk uit staan te eten. De bodem is al bijna bereikt.
Kijk, en dát hadden we nou weer niet gedacht natuurlijk.
(-:
10.7.09
Je kent dat vast wel. Lekker thuis, muziekje aan, in je eentje lekker genieten van waar je mee bezig bent.
Dan gaat de bel. Huh??? Zou er iemand langskomen? Inderdaad, er staat een ongenode "vriend" voor de deur. Zijn naam? Murphy...... Bij mij kwam hij de afgelopen 2 weken een paar keer langs, en welkom was hij nooit.
De eerste keer was vorige week. Ik zat, inderdaad, lekker thuis, muziekje aan, niks aan de hand. Ik hoorde wat gekraak in het plafond, maar ja, als je in een wat ouder huis woont is dat niet ongebruikelijk. Het gekraak nam toe, en ineens kwam mijn plafond naar beneden. 4x4 Meter glasvezelbehang, op het plafond geplakt omdat dat zo netjes afwerkt, had de geest gegeven. Konijn Daan en ik zaten in een tentje van behang. Hij gilde van angst.
Toen ik eronder vandaan was gekropen, zag het er zo uit:
Vervolgens hebben we dinsdag Hopper, ons oudste konijn, in laten slapen. Hij was op. Oud, blind, permanent zwaar verkouden, graatmager. Maar nog zo fel en taai als wat. Op de tafel bij de dierenarts heeft hij nog één keer zijn vriendin gewipt. Een passend afscheid, een wippie maken was zijn grote passie.
Het laatste evenement vond gisteren plaats. Eerst de trein die in totaal 50 min. vertraging had. Dat was al een enorme afknapper. Toen ging ik 's avonds "even" het oud papier wegbrengen, en dat duurde 1,5 uur. De papierbak is letterlijk om de hoek...
Gelukkig heb ik een handige buurman, die mijn voordeur open flipperde nadat ik de verkeerde sleutel mee had genomen. Scheelt weer het avondtarief van de sleutelboer.
Maar ja, nu ben ik dus wel even klaar met Murphy.Wat mij betreft hoeft 'ie voorlopig niet meer op visite te komen!
Dan gaat de bel. Huh??? Zou er iemand langskomen? Inderdaad, er staat een ongenode "vriend" voor de deur. Zijn naam? Murphy...... Bij mij kwam hij de afgelopen 2 weken een paar keer langs, en welkom was hij nooit.
De eerste keer was vorige week. Ik zat, inderdaad, lekker thuis, muziekje aan, niks aan de hand. Ik hoorde wat gekraak in het plafond, maar ja, als je in een wat ouder huis woont is dat niet ongebruikelijk. Het gekraak nam toe, en ineens kwam mijn plafond naar beneden. 4x4 Meter glasvezelbehang, op het plafond geplakt omdat dat zo netjes afwerkt, had de geest gegeven. Konijn Daan en ik zaten in een tentje van behang. Hij gilde van angst.
Toen ik eronder vandaan was gekropen, zag het er zo uit:
Vervolgens hebben we dinsdag Hopper, ons oudste konijn, in laten slapen. Hij was op. Oud, blind, permanent zwaar verkouden, graatmager. Maar nog zo fel en taai als wat. Op de tafel bij de dierenarts heeft hij nog één keer zijn vriendin gewipt. Een passend afscheid, een wippie maken was zijn grote passie.
Het laatste evenement vond gisteren plaats. Eerst de trein die in totaal 50 min. vertraging had. Dat was al een enorme afknapper. Toen ging ik 's avonds "even" het oud papier wegbrengen, en dat duurde 1,5 uur. De papierbak is letterlijk om de hoek...
Gelukkig heb ik een handige buurman, die mijn voordeur open flipperde nadat ik de verkeerde sleutel mee had genomen. Scheelt weer het avondtarief van de sleutelboer.
Maar ja, nu ben ik dus wel even klaar met Murphy.Wat mij betreft hoeft 'ie voorlopig niet meer op visite te komen!
5.7.09
Rondje Den Haag bij nacht
Om enige frustratie kwijt te raken stapte ik gisteravond om 23.30 uur op de fiets voor een nachtelijk rondje. Voorburg was zo goed als uitgestorven, maar stevig doortrappend bereikte ik al gauw Scheveningen. En daar was het me toch druk.... en eigenlijk heel onaangenaam. Een overschot aan testosteron, veel overdreven gassende auto's, een enorme file om de parkeergarage ín - en ook weer uit - te komen, jongens met veel te veel foute aftershave..
Natuurlijk toch wat leuke dingen opgemerkt: een zilveren Golfje met daarin 4 heren, die luidkeels mee zaten te zingen met de Rai-muziek die uit de open ramen schalde. De prachtig opgeknapte strandtenten die stuk voor stuk sfeer uitstraalden én bomvol zaten. Wat nou kredietcrisis? Kinderen die ondanks het late uur lekker in het zand zaten te spelen.
Toch irriteerden de drukte en de herrie me mateloos, dus ik sloeg af in de richting van het oude Scheveningen. Via de Scheveningseweg werd het steeds stiller onderweg. In de Anna Paulownastraat zwabberde een man het café uit. Hij had zogehoord zin in een wedstrijdje spellen, en begon voortvarend: "a is for anus, p is for penis...."
Dat schoot al lekker op. Of hij voor de rest van het alfabet nog andere onderwerpen op voorraad had weet ik niet, hikkend van het lachen fietste ik verder. Op het Malieveld waren zowaar nog jongeren aan het skaten op de skatebaan. Iets verderop zat een hele grote groep mensen lekker in de koelte onder de bomen. Ze waren gehuld in een enorme wietwalm. Heerlijk, die toeristen die compleet losgaan in de Nederlandse coffeeshops ;-)
De patatkraam boven de Utrechtsebaan had het als vanouds beredruk. Een van de weinige plekken waar je tot 4 uur 's nachts hele goeie patat kunt eten. Vooral te vermijden rond half 3, als de hele inhoud van Het Paard losgelaten wordt en linea recta hierheen fietst.
De student in de Theresiastraat die, gehuld in streepjesoverhemd en korte broek, probeerde te pinnen en duidelijk geen saldo had, gaf daar op bloemrijke wijze blijk van.
En toen was ik alweer bijna thuis. Waar ik de konijnen blij gemaakt heb met verse aardbeien, en zelf de dag afsloot met een glas koude witte wijn en een beschuit met aardbeien.
Het was weer een lekker ritje!
Natuurlijk toch wat leuke dingen opgemerkt: een zilveren Golfje met daarin 4 heren, die luidkeels mee zaten te zingen met de Rai-muziek die uit de open ramen schalde. De prachtig opgeknapte strandtenten die stuk voor stuk sfeer uitstraalden én bomvol zaten. Wat nou kredietcrisis? Kinderen die ondanks het late uur lekker in het zand zaten te spelen.
Toch irriteerden de drukte en de herrie me mateloos, dus ik sloeg af in de richting van het oude Scheveningen. Via de Scheveningseweg werd het steeds stiller onderweg. In de Anna Paulownastraat zwabberde een man het café uit. Hij had zogehoord zin in een wedstrijdje spellen, en begon voortvarend: "a is for anus, p is for penis...."
Dat schoot al lekker op. Of hij voor de rest van het alfabet nog andere onderwerpen op voorraad had weet ik niet, hikkend van het lachen fietste ik verder. Op het Malieveld waren zowaar nog jongeren aan het skaten op de skatebaan. Iets verderop zat een hele grote groep mensen lekker in de koelte onder de bomen. Ze waren gehuld in een enorme wietwalm. Heerlijk, die toeristen die compleet losgaan in de Nederlandse coffeeshops ;-)
De patatkraam boven de Utrechtsebaan had het als vanouds beredruk. Een van de weinige plekken waar je tot 4 uur 's nachts hele goeie patat kunt eten. Vooral te vermijden rond half 3, als de hele inhoud van Het Paard losgelaten wordt en linea recta hierheen fietst.
De student in de Theresiastraat die, gehuld in streepjesoverhemd en korte broek, probeerde te pinnen en duidelijk geen saldo had, gaf daar op bloemrijke wijze blijk van.
En toen was ik alweer bijna thuis. Waar ik de konijnen blij gemaakt heb met verse aardbeien, en zelf de dag afsloot met een glas koude witte wijn en een beschuit met aardbeien.
Het was weer een lekker ritje!
2.7.09
Abonneren op:
Posts (Atom)