Waarheid als een koe

Vóór mij in de trein zitten een paar TU-studenten, ongelofelijk slap te lullen. Het gaat o.a. over het onthouden van cijferreeksen. Dan komen de 06-nummers voorbij en volgt de onvergetelijke oneliner:

"Dat is best wel makkelijk, dat die 06-nummers allemaal met 06 beginnen!"



;-)

Rondje Den Haag

Ze heeft hem al een jaar niet gezien, haar zoon van 11. Hij woont in China (in een kleine stad, maar 3 miljoen inwoners….), zij in Den Haag. Waar ze werkt als masseuse en pedicure, en met haar verdiensten de familie in China onderhoudt.

Gelukkig is er internet, waardoor ze nog enig contact met haar zoon kan houden. Maar dat ze hem mist is overduidelijk. Waar ze het voor doet ook: zonder haar geld kan zoon niet naar school. Alle voorzieningen rondom studiefinanciering die bij ons zo normaal zijn, worden door de Chinese “legeling” niet aangeboden.

Over een paar jaar is er in China waarschijnlijk niet eens een meisje voor haar zoon; door de maatregelen die genomen zijn tav de één-kindpolitiek – en dat ene kind moest natuurlijk een zoon zijn – dreigt er een groot tekort aan meisjes.

Ze lijkt gelukkig, “mijn” Chinese dame. Als je haar hoort giechelen en kletsen met haar al net zo gebrekkig Nederlands sprekende collega’s. Hoe het écht met haar gaat? Geen idee, wat er achter het masker van vriendelijkheid schuilgaat, is me niet duidelijk.



Goed, dat was dus Chinatown. Nou is DH een stad met vele gezichten, dus daarna maar eens naar het Voorhout. Alwaar Roze Zaterdag gevierd werd. Een van de standhouders was gehuld in een t-shirt met de tekst: luie flikker. Geweldig.

Er fietst een oudere Hindoestaanse vrouw voorbij, die van verbijstering over zoveel openlijke homo- en lesbo aanwezigheid bijna spontaan van haar fiets dondert. Een paar Amerikaanse toeristen komen het Hotel Des Indes uitzetten en lijken met hun blik duidelijk te maken dat ze Nederland nu écht niet meer snappen. Bovendien wordt er stevig geblowed dus dat zal wel bijdragen aan hun algemene verbijstering.

De reguliere buurtbewoners, over het algemeen óf hot en happening, of oud en heel chique, lopen of fietsen geheel onaangedaan, langs een stevig rockende meidenband, over “hun” Voorhout. Ze hebben hier wel gekkere dingen zien gebeuren. En dan moet Gerard Joling nog komen….



Constatering 1: goed dat er zo’n Roze Zaterdag is.
Constatering 2: eigenlijk zou het niet nodig moeten zijn.
Constatering 3: de meeste lesbo’s zijn onwaarschijnlijk dik en hebben stekeltjeshaar.
Constatering 4: ik weet niet waarom.

Den Haag? I love it!

Ramen lappen

Vanmorgen in het Groothandelsgebouw in Rotterdam:

een dame van de huishoudelijke dienst staat de ruiten van de openslaande deuren te lappen. De deuren zijn (goede gok) zo'n 2.2 meter hoog. De dame in kwestie komt, ook in uitgerekte staat, niet verder dan zo'n 1,8 m.


Eeehh..... ;-)

Ik kies bewust

....of toch niet?

Naast de Jumbo zit een middelbare school. Middels gedoseerde toegang mogen daar de scholieren de happen komen kopen die niet door moeders worden verstrekt.

Zo staat er net een tevreden buiten te bijten in een croissant. In zijn hand nóg een croissant, en een blikje Red Bull.


Gatver... als lunch....
Ik moet er niet aan denken!

Aaarghhhh

En zo zat ik gisterochtend om 10 uur alweer bij het CWI. U weet wel, dat zijn die mensen die beroepsmatig de mythe van "werk" in stand houden.

Het is een aardige man, die werkcoach (wat een term, mag ik een teiltje?) daar niet van. Maar je moet dit en je moet dat. Je wordt er doodmoe van. Het heeft ook helemaal geen nut. Enfin.

Relaxed man

Gewoon, een bouwkeet. U weet wel, waar de bouwvakkers eindeloze stapels witte boterhammen met kaas weg zitten werken.

Weet u hoe zo'n bouwkeet tegenwoordig heet???

.
.
.
.
.

...Relaxruimte voor 8 personen...


Ben ik nou de enige die daar hele andere associaties bij heeft?

:p

CJIB

Ik mag mij gelukkig prijzen dat ik niet dagelijks voor mijn werk de snelweg op hoef. En als ik er dan wel rijd, is dat meestal buiten de spits. Dan kan er soms fijn hard doorgereden worden. Sommige mensen raken daar zó van over hun toeren, dat ze het gaspedaal vól intrappen. Ja, dat is af en toe lekker. Klopt.

Maar... zeker in Nederland staan er toch regelmatig achter een boom of viaduct de stoere agenten m/v van het KLPD met een lasergun. Risico van het vak zeg ik dan... als je hard wilt rijden, moet je ook dokken. Je weet immers dat het niet mag.

Maar... (ja daar is tie weer), o.a. op mijn geliefde zender BNR wordt ieder uur braaf gemeld waar de flitsers staan, en dat je daar dus moet uitkijken.

Ik snap dat niet zo goed.

We hebben verkeersregels die bepalen dat je nou eenmaal niet harder mag dan een bepaalde snelheid. Die snelheid wordt duidelijk aangegeven. Daar hou je je dus aan. En als je dat niet doet, krijg je een bon.

Dat is toch logisch, en simpel? Waarom moeten er dan met veel aplomb ieder uur - wat zeg ik, ieder hálf uur - de plekken doorgegeven worden waar die flitsers staan???

If you want to play, you have to pay.

Zo logisch als wat.

Dushi Korsou

Zo uit de zee op Westpunt!



Lezend bij Breuls slaat de heimwee onherroepelijk toe.

Twee keer ben ik er geweest, op dat mooie stukje Nederland in de Cariben. En hopelijk zit ik er in februari weer. De geiten tussen de cactussen door zien scharrelen, de eindeloze stroom bachata's uit de cruisende auto's op Otrabanda, de overdekte markt op Punda, Boka Pistól, Westpunt....

Een vriend die langskomt met een enorme hagedis, en grijzend meldt dat er 's avonds verse soep op het menu staat ;-)

Alle bandjes die her en der spelen, lekker in de open lucht. Het Festivalcenter, waar de muzikaal gezien "grote jongens" optreden...



Als ik mezelf zo lees, wordt het tijd om terug te gaan!

Beetje jammer

Net op BNR: 50% van de Volendammers heeft PVV gestemd.

Okeee.....

Nou dat zegt dus wel weer voldoende!

What happened in the meantime

Tja, wat gebeurde er allemaal in die twee jaar?

Dochter verhuisde naar Heemstede en ging er een tweede studie bij doen. Verder is ze naarstig op zoek naar een kamer in Amsterdam. Ze heeft zich, met haar "Kommilitonen", helemaal ingegraven in het studentenleven in onze hoofdstad. Gestudeerd wordt er ook nog, dat gelukkig wel. Gereisd ook; Berlijn en Freiburg zijn al afgestreept: Sziget en - daar zijn we weer - Berlijn liggen nog in het verschiet.

Ik raakte helaas werkeloos, en als 47-jarige is het niet makkelijk wat nieuws te vinden.

En dan mijn konijnen...tja dat zijn er intussen 5. Vijf. Ja, inderdaad. Het crisisgeval Daan deed zijn intrede in mijn huis. Op sterven na dood, hartbrekend lief en ondertussen uitgegroeid tot een vrolijk en gezond konijn, wat mij 's avonds als klimpaal gebruikt.

Muziek speelt nog steeds een grote rol in mijn leven; samen met salsavrienden naar concerten (Pleasure Paas Party, Oscar de Léon, Los Van Van) is superleuk. Mijn artrose-heup laat dansen niet altijd toe, maar genieten van muziek kan gelukkig altijd!

Ja, en dan vandaag de Europese Verkiezingen. Leeft het nou wel of niet onder de Nederlanders? De cijfers zullen het vanavond uitwijzen. Ik ga in ieder geval wel stemmen. U toch ook???



Daantje helpt een peterselieplantje om zeep ;-)